دلسوختگان

ساله قبل این موقع شلمچه بودیم یادش بخیر به خدا دلم براش تنگ شده .....

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و چهارم اسفند 1385ساعت 12:8 بعد از ظهر توسط احمد باقری قوام آبادی |

امروز یادآور رشادت سربازان اسلام در عملیت کربلای 7 است که .......

20 سال پيش در چنين روزي در سال 1365 ه.ش ، عمليات كربلاي 7 با رمز مبارك "يا مولاي متقيان"، در عمق خاك عراق، واقع در منطقه حاج عمران و با اهداف آزادسازي ارتفاعات مهم منطقه و انهدام ماشين جنگي دشمن و تسلط بر محور "حاج عمران" ـ رواندوز" و ايجاد تسهيلات لازم براي ادامه نبرد در منطقه را رزمندگان اسلام در نيروي زميني ارتش جمهوري اسلامي ايران به اجرا در آوردند كه در آزاد سازي ارتفاعات "گردمند" و "تپه سرخي" و "يال كله اسبي" منجرشد.

همچنين، دهها قبضه سلاح از انواع سنگين و نيمه سنگين (ازجمله توپ و خمپاره انداز) تعدادي انبار مهمات، سه گردان از تيپ 75 لشگر 23، تيمهاي 4،6،93و96، گردانهاي يك و دو از تيپ سه لشگر 25 دشمن، منهدم شدند و مقدار زيادي از ادوات و سلاح هاي سبك و نيمه ستگين و انواع خودرو به غنيمت گرفته شد و بيش از 2300 نفر از بعثيان نيز به هلاكت رسيدند و 185 نفر به اسارت نيروهاي اسلام درآمدند.

رزمندگان لشگر 64 اروميه، كه از شروع توطئه دشمنان انقلاب اسلامي در كردستان در آنجا حضور فعال و چشمگير داشتند، براي چندمين بار در مقابله با ارتش عراق قرار گرفتند. رزمندگان اين لشگر، با عبور از ميدانهاي مين، موانع ايذايي و كوههاي سربه فلك كشيده و پوشيده از برف، به دشمن بعثي يورش بردند و، با بهره گيري از تاكتيكهاي رزم شبانه، دشمن را غافلگير كردند و حماسه ديگري آفريدند.

در اين عمليات، مناطق زيادي به دست رزمندگان غيور ايران اسلامي افتاد. با توجه به شرايط سخت و سرد و يخبندان منطقه و نيز نامساعد بودن موقعيت لشگر حماسه آفرين 64و مشكلات تداركات آن دشمن بعثي پاتكهاي سنگيني تدارك ديد تا شايد بتواند مناطق از دست رفته را باز پس گيرد، ولي نيروهاي ارتش اسلام پاتكهاي دشمن را يكي از ديگري درهم شكستند.

اين عمليات به مدت هشت روز ادامه داشت و ارتش اسلام براي يكسره كردن كار دشمن، در ساعت 15 دقيقه بامداد در روز نوزدهم اسفند ماه، پس از عبور از موانع ايذايي مختلف، برآنها يورش بردند و ضربات مهلكي بر باقي مانده تيپ 96 از لشگر 23 وارد آوردند و پايگاه آنها را به آتش كشيدند.

با انهدام مقر اين تيپ، دودسياهي منطقه را فراگرفت.

به دعوت ستاد تبليغات جنگ، خبرنگاران رسانه هاي جمعي جهان به ايران سفر كردند و به پيروزي ايران در اين عمليات اذعان كردند.

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و چهارم اسفند 1385ساعت 11:57 قبل از ظهر توسط احمد باقری قوام آبادی |

یاران امام زمان را بهتر بشناسیم .....

آزادگي و ستم ستيزي

يكي از ويژگيهاي يارام امام حسين(ع) آزادگي و ستم ستيزي است. آزادگي برتر از آزادي است و نوعي حريت انساني و رهايي از قيد و بندهاي ذلت آور و حقارت بار است. آزادگي زمينه ستم ستيزي را فراهم مي‌‌نمايد، زيرا روح آزادگي با ظلم پذيري همسويي ندارد. ياران امام حسين(ع) نخست درجه آزادگي را در خود تقويت نموده و از قيد و بندهاي دنيا، ثروت و مقام رهايي يافتند، از اين رو در برابر ظلم ايستادند و شعار آزادي‌خواهي سر‌ دادند. مسلم بن عقيل پيشاهنگ آزادي و آزادي خواهي بود. وي در هنگام رويارويي با سپاه ابن زياد اين رجز را خواند:

"اَقسَمتُ لا اقتل الاحرار وَ اِن رَاَيت الموتَ شيئاً نَكَرا؛ هرچند كه مرگ را چيز ناخوشايندي مي‌‌بينم، ولي سوگند خورده‌ام كه جز با آزادگي كشته نشوم."

همين رجز را عبدالله، پسر مسلم بن عقيل نيز در روز عاشورا هنگام نبرد خواند. (65) دو شهيد ديگر از طايفه غفار، به نامهاي عبدالله و عبدالرحمن فرزند عروه در رجزي كه در روز عاشورا خواندند مردم را به دفاع از فرزندان آزادگان و آل پيامبر فرا خواند. (66)

مصادق بارز ديگري از اين حرّيت و آزادگي حُر بن يزيد رياحي بود. آزادگي او سبب شد كه به خاطر دنيا و رياست، خود را جهنمي ‌‌نكند و بهشت را در سايه شهادت و ستم ستيزي خريدار شود. به هنگام شهادت وي امام حسين(ع) بالاي سر او آمده خطاب به او فرمود:

"همانگونه كه مادرت نام تو را حُر گذاشته است، آزاده و سعادتمندي در دنيا و آخرت".(67)

اهل بيت امام حسين(ع) نيز ستم ستيزي و آزادگي خود را به رخ دشمن كشيدند. آنان با صلابت و شجاعت به بيان افتخارات خاندان پيامبر(ص) و پيشينه جنايات امويان پرداخته و آزادي و اقتدار و افتخار حسيني را به نمايش گذاشتند. همچنين هنگامي‌‌كه زينب(س) در كاخ يزيد خطبه خواند، از وي به عنوان شيطان ياد كرد، (68) و او را لايق سخن گفتن ندانست و آنگونه با او سخن گفت كه گويي با كودكي خردسال سخن مي‌‌گويد:

"اي زاده معاويه، اگر چه شدايد و فشارهاي روزگار مرا در شرايطي قرار داد كه با تو سخن بگويم، اما من تو را كوچك مي‌‌شمرم و بسيار سرزنش مي‌‌كنم و فراوان توبيخ. چه شگفت انگيز است مردان خدا به دست لشكر شيطان كشته شوند! دست‌هاي شما از خون ما آغشته و دهانتان از گوشت خاندان پيغمبر مملو است ... آگاه باش كه عقل تو بسيار ضعيف است و دوران زندگيت به زودي سپري مي‌‌گردد." (69)

همچنين هنگامي‌‌كه ابن زياد امام سجاد (ع) را به قتل تهديد نمود، امام فرمود:

"اي پسر مرجانه، آيا مرا از مرگ مي‌‌ترساني؟ مگر نمي‌‌داني ما به كشته شدن عادت كرده ايم؟ كرامت و عظمت ما اين است كه شهادت در راه خدا را مي‌‌پذيريم، و از آن باكي نداريم. (70)

يكي از ويژگيهاي ياران امام زمان(عج) نيز شهادت طلبي است. امام صادق(ع) فرمود:

"آنان از ترس خدا، بيمناكند و آرزوي شهادت دارند. خواسته‌شان كشته شدن در راه خداست و شعارشان «يالثارات الحسين؛ اي خوانخواهان حسين(ع)» است ... !"

+ نوشته شده در جمعه یازدهم اسفند 1385ساعت 12:9 بعد از ظهر توسط احمد باقری قوام آبادی |